سطر آخر
این سوختگی!.. وسعت ایمان است بر گستره درد ، بر بلندای کوهی از حماقت شهرمان آتش گرفته ام
۱۳۹۲ اردیبهشت ۷, شنبه
اداهاي بي هويت
اداهاي بي هويت، نمايشنامه تكراري و روزمره ايست كه براي حفظ و بالا بردن شخصيت مستقل نداشتمون اجرا مي كنيم ! فكرشو بكن ،، چقدر ابلهانه ست، پيش ترها زندگي كردن در ميان اين آدمهاي ساده انقدرها هم سخت و پيچيده نبود كه الان هست .
پستهای جدیدتر
پستهای قدیمیتر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
پستها (Atom)
