سطر آخر
این سوختگی!.. وسعت ایمان است بر گستره درد ، بر بلندای کوهی از حماقت شهرمان آتش گرفته ام
۱۳۸۹ شهریور ۲۹, دوشنبه
تکه تکه شدن، کمترین بهایی ست که برای معتدل زیستن می پردازی
پستهای جدیدتر
پستهای قدیمیتر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
پستها (Atom)