۱۳۸۹ آذر ۷, یکشنبه

حرف دوم

همیشه آنگونه که می خواستم می ساختم ، راه را ، همراه را !

چه سنگین و بی رحم است ، این پتک ِ اجبار ِ تقدیر
و گاه
گاه ، چه شیرین!

هیچ نظری موجود نیست: