خدای مردگان

ای خدای مردگان ِ دیروز ، زندگان ِ مردود ِ امروز

ای پروردگار ِ رنج . . درد . . بدبختی!

ای آموزگار ِ جهل!

سلطه گر ِ خاموشی

برای بیداری ِ آخرین آینه هم که شده

برای پر کشیدن . . رهایی . . آزادی . . انسان!

برای ِ نان . . عشق . . لبخند . . انسان!

تا آخرین سطر این دفتر کهنه را قلم می زنم

تکه تکه های فانوس شکسته ام را به هم پیوند می زنم

و می ایستم

در برابرت !

رو در رو

چشم در چشم

قلم به قلم !

"طوفان خشم در گلوگاه تعصب"

"سیل سوگواری بر نزول جهل"

هه